از عمق مرگ برايتان مي نويسم .
پيشاني ام روي كاغذ سفيد مي افتد
و آن را به رنج مي آلايد .
خلاء
وتنها زبانه ي ناقوس ام .
زماني مي آيد كه در آن حتي چهره ي شما
از يخ بندان چشم هايم خواهد گذشت
بي آنكه آبش كند .
" آلن بورن "
RSS
