تبليغاتX
با شعر از انسان ... - " محاکمه "
راستی که اگر شعر نبود حقیقت ، انسان را می کشت .
 

فرود آمد .

تقدير وار

            بر پست صندلي

و دود از قاب چهره اش

                                 - تمام رخ -

سيگار را غير ممكن كرد .

غريد :

        " نبودم . چنانكه نيستيد . "

و فرو رفت

              در آشوبي

                             كه به بدرقه برخاست .

                                                                       " عرفان رعايي"

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/12/02ساعت 13:59  توسط عرفان رعايي  |