تقدیم به نسیم خسروی

که خبر دستگیری اش بهانه ی غزل شد .

                               ***

صداشان می کنیم . اما صدا را دیر می گیرند .

و روی خنده هامان تیغه ی شمشیر می گیرند .

میان چهره هاشان ، چشم های سرخ کرمانی

که از آغا محمد خان خود   تاثیر می گیرند .

دل دریا پر است از ماهیان بی سرانجامی

که از رویای خیس خویش ، ماهیگیر می گیرند .

کبوتر کوچ خواهد کرد از گلدسته ی شهری

که روباهان برای باغ وحش اش  شیر می گیرند .

                                                                     (عرفان رعایی)