تبليغاتX
با شعر از انسان ... - بخش پایانی شعر (کشمکش) اثر هوشنگ ایرانی
راستی که اگر شعر نبود حقیقت ، انسان را می کشت .
 

دستی آشنا چهره ی در هم فشرده ام را نوازش می دهد : 

- از چه رنج می کشی ؟

- کوهی عظیم فرو ریخت !

- و تو ؟

- من فرازش ایستاده بودم !

                                                " هوشنگ ایرانی"

+ نوشته شده در  دوشنبه 1384/10/05ساعت 22:24  توسط عرفان رعايي  |