تبليغاتX
با شعر از انسان ... - چند "دو بیت" قدیمی
راستی که اگر شعر نبود حقیقت ، انسان را می کشت .
 

من از نیامدن به زمین کم نمی شدم .

شیطان نشد اسیر تو ، من هم نمی شدم .

از ماجرای جالب حوا و سیب و عشق

تا مطمئن نمی شدم ، آدم نمی شدم .


اعتنایی به حرف مردم کرد .

و دلش را فدای گندم کرد .

صبح امروز روزنامه نوشت :

کودکی راه خانه را گم کرد .


روزي كه دل از ديار ما مي بردي

زيباي مرا بگو كجا مي بردي ؟

اي مرگ ! كنار عشق جايم خاليست

اي كاش مي آمدي مرا مي بردي .

                                                                      "عرفان رعايي"

+ نوشته شده در  دوشنبه 1384/10/05ساعت 22:39  توسط عرفان رعايي  |